برای محبوب

عقاب

tammar — Fri, 23 Oct 2009 21:26:18 GMT

وقتی

یه نفر همش سرش رو زمین باشه و
مدتها دور خودش بچرخه تا این که از این خاک راهی به آسمون پیدا کنه

در حالی که آسمون قشنگ بالای سرشه

و منتظره تا یه بار به اون بالا نگاه کنه

و از لذت نگاهش روح تو بدنش سنگینی کنه
بخواد پرواز کنه تا جایی که فقط خودش باشه

و خدای خودش...

خیلی وقته تو این سرزمین خاکی داریم دنبال راحتی و لذت و آرامش و میگردیم
اما هنوز پیدا نکردیم
قبل از ما هم کسی پیدا نکرده

یه بار از خودمون پرسیدیم؟
شاید جاش اینجا نیست شاید یه جا دیگه است...

اون مرغی که سرش به نوک زدن به زمین گرمه
کجا میتونه اوج گرفتن عقاب رو تو دل آسمون ببینه
که چه لذت و فراغتی داره...

خیره

tammar — Mon, 24 Aug 2009 22:33:18 GMT

آسمانها

همیشه زیباتر بوده اند

این نگاه کوتاه ماست که بر زمین خیره مانده

و پا فراتر نگذاشته است...

بال پرواز

tammar — Sat, 28 Mar 2009 18:57:18 GMT

خدایا

چه کنم به که پناه برم

و از این ظلمتکده

به سوی کدامین نور رهسپار شوم

دیدگانی کم سو

تنی سست و بی جان

بالهایی از پرواز مانده

فقط در آرزوی پرواز

چشم به دور دست دوخته ام

و به امید اینکه

روزی

کسی

این جسم مرده را جان دهد

و مرحم بر قلب پر زخمم باشد

یقین دارم

آن روز خواهد آمد

خدایا...

شاکله

tammar — Fri, 23 Jan 2009 20:21:18 GMT

انسان در کشاکش اتفاقات

و در پس و پیش رویدادهاست

که به انسانیت خود معنا می دهد و خود را در ورطه صعود و سقوط می یابد.

بنی آدم را به گلی سرشته اند که تا زیر دستان روزگار ورزیده نشود

هیچ از صلابت و استواری بهره ای نخواهد برد وآن آب حیاتی

که این شاکله را شکل می دهدچیزی نیست

جز ارتباط با اصل و علت حیات

یعنی اهل بیت خدا...

تهی

tammar — Thu, 04 Sep 2008 13:49:34 GMT

عشق آمدوشدچوخونم اندررگ و پوست

تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست

اجزای وجودم همگی دوست گرفت

نامی است زمن بر من و باقی همه اوست

رقص کنان

tammar — Thu, 10 Jul 2008 22:40:18 GMT

نگاه می کنم به تو که در رهم نشسته ای
به غمزه ای دل مرا به تاب و تب کشانده ای

نگاه می کنم به تو دوان دوان نفس زنان
به هرمیانه رقص کنان که عشق راسرشته ای

نگاه می کنم به تو که با نثار جوی خون
همه جهان به پای تو نشانده اند چشمه ای.

لذت

tammar — Tue, 08 Jul 2008 21:04:18 GMT

لذت واژه ای که هر کس از آن با توجه به منافع خود ش

بهره میبرد و در زندگی خویش جاری می سازد

هزاران ایده هزاران طرز تفکر هزاران

انسان که هر کدام در پی آنچه به آن

لذت می گوید.اماوقتی با دقت عقل

بنگری خواهی دید که

هیچ کدام

حتی ذره ای به لذت پایدار نرسیده اند و به خیال

سرابی که در ذهن می پرورانند می پندارند از

آن چشیده اند وحال آنکه اگر حرف آنان را

به مسند حقیقت بنشانیم حقیقت انسان

نیزاز شهوت وطمع پا

فراتر نخواهد

گذاشت.

اون بالا

tammar — Wed, 02 Jul 2008 23:24:18 GMT

ایستاده

اون بالا

دستشو گذاشته زیر چونش

همش به من زل میزنه

دست از سرم بر نمیداره

هر کاری داره گذاشته کنار

انگار همه چیزش شدم من

از وقتی چشمم به اون بالا افتاد همینطوری بود

از همه جیک و پیکم خبر داره

             اما

ازوقتی رفتم تو بهرش دیدم

انگار این منم که به اون نیاز دارم

همیشه دنبالش میگشتم اما نمیدونستم اونه

همه کار از دستش برمیاد

کافیه اشاره کنه

از چشماش خوندم که

همیشه منتظرم بوده

تا بهم بگه:

هر چی هست منم

اولش

        آخرش

                 وسطش

همه اش...همه اش...هر چی که هست...

حالا که پیداش کردم

همه چیزم رو به پاش میریزم

آره اون عاشق منه

اون    خدای    منه

کوچ

tammar — Wed, 02 Jul 2008 00:48:18 GMT

رفتنش هم زیباست. نه ؟

هیاهو

tammar — Tue, 01 Jul 2008 23:37:18 GMT

مرا نه هستی نه می و مستی
که با حریفان دمی نشینم

نه کس که باشد معین و یاور
من از رخ او گلی بچینم

به او که گفتم بخواهمت من
ببین تو حالم ببین حزینم

ببین هیاهو که در دل من
فتاده از تو به شور و شینم

بیا و بنگر به قلب بیمار
در آرزوی تو ای حبیبم

بگفت با من که ای هوایی
بهر تو نامی ز خود نبینم

برو رها شو ز هر چه هستی
گرت بخواهی شوی غمینم